Elke dag vallen er (in de VS) duizenden ontslagen. In december verloor
mijn buurman zijn baan als electricien. De week ervoor hadden we nog
samen staan praten en hij vertelde dat hij dacht dat zijn baan vrij
zeker was en dat hij niet ongerust was. Een week later mocht hij ander
werk gaan zoeken. Het verhaal is hetzelfde bij mijn dove vrienden. De
meeste die nog werken zijn bang omdat ze niet weten of de hakbijl ook
hen zal treffen. Mijn echtgenoot die ook doof is
ging door een paar bange weken als er bij hem ontslagen vielen. Het
zijn moeilijke tijden, vooral voor mijn dove en slechthorende vrienden,
omdat sommige onder hen te laag tewerkgesteld zijn. Bijna 90% van de
doven en slechthorenden die werken in de VS, werken onder het niveau
van hun diploma. In sommige gevallen bij de sollicitatie van doven en
slechthorenden komt het neer op de houding van degene die personeel in
dienst neemt als van degene die werk zoekt. De werkgever moet eerder de
mogelijkheden zien dan de handicap bij de sollicitant. En tot nu toe
zijn er dat onvoldoende. In Illinois toen Pat Quin gouverneur werd, zei
hij “Als je niets mankeert, en je ademt, dan willen we dat je werkt.”
Oei! Ik hoop dat dit een ondoordacht snel antwoord was in een debat en
dat de gouverneur andere manieren zal vinden om personen met een
handicap in zijn tewerkstellingsplan op te nemen.
http://www.disaboom.com/Blogs/deafmom/archive/2009/02/09/the-high-unemployment-rate.aspx
Bron: Vertaald nieuws voor Doven
